از یک دبیرستان در تهران
داستان زدبازی از دو همکلاسی شروع میشه: سامان رضاپور و مهراد مستوفیراد، که بعدها شدن سامان ویلسون و مهراد هیدن. خود مهراد به بیبیسی فارسی (۱۳۸۵) گفته با سامان توی یه دبیرستان در تهران آشنا شد و اون موقع سبک اصلیش راک بود و سازش پیانو. روایت مستندِ گروه اینه که رفاقتشون از بریکدنس شروع شد و شروع کار هم اوایل ۲۰۰۲، یعنی حدود ۱۳۸۱، بود (ویکیپدیای انگلیسی و فارسی).
مهراد حدود یک سال بیرون از ایران بود. وقتی برگشت دید سامان روی بیتهای امینم، از جمله «Without Me»، شعر فارسی نوشته (مستند «از زیرزمین تا بام تهران»، به نقل از ویکیپدیای انگلیسی). اولین تکآهنگی که به اسم گروه میشناسیم «دیس آجیلی» ـه؛ سامان تنهایی خوندش و ملودیش از همون «Without Me» اومده. سالش هنوز روشن نیست: منابع اختلاف دارن، بین ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳.
اسم گروه هم قصه داره. سامان تعریف کرده سال اولِ زندگیش توی انگلستان سخت گذشت و با رفیقی به اسم سهراب (نه سهرابِ خودمون) اونقدر با هم بودن که «زاخار» بینشون جا افتاد. حوصله نداشتن کاملش رو بگن، میگفتن «زد»: «چطوری زد؟ کجایی زد؟» (بیبیسی فارسی، ۱۳۸۵). برای همینه که طرفدارها خودشون رو «زاخار» صدا میکنن.






